Tal  van weken, meer mijn bed gezien, dan de buitenlucht.
 Eindelijk mee, naar de volks tuin.
Goed voel ik me, en ik werk weer mee, en geniet van de simpele dingen in mijn leventje.Onze vlinderstruik,maand 7 -2018 in de volks tuin.

Dit jaar aten de slakken veel op, en nu dan is er de droogte. 
Ik denk maar zo.... wie het minste niet eert, is ongelukkig.

Dit is de andijvie, die opnieuw is gezet, en dan maar hopen en hopen. 
Wie weet hoe het zal gaan de droogte eist zijn tol.
Niet klagen , maar dragen, en opnieuw beplanten. En genieten van wat je wel heb!

Dit is dan zomer 2018

Ons tuintje weltevree, in de volkstuin, in de gemeente Eindhoven.
En zo, is er altijd  wel wat, en de volkstuinder, hij komt terug.
Want zijn tuintje is een rijk bezit. 
2-8-2018.
We zijn 2 weken later, we werken maar de droogte is intens.
Wel zien we 
De pispotjes, blijven terug komen, een gevecht tegen de bierkaai.
De vlinder plant,maand 8 , in 2018  verliest zijn schoonheid door de droogte.


       
 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.