ik voel mij hier thuis.

loop je met mij mee,ik loop met de hond ,door de straten .
mijn omgeving is een dood gewone volksbuurt.
ik voel mij hier thuis.

De deur van de flat ,hij slaat dicht.
Gras ,ligt tussen twee flats.
En aan de zijkant van de flats ,mooie eengezinshuizen.
ze zullen ergens in de 60 of in de 70 jaren gebouwd zijn.
De andere zij kant van de flats                                                         
begint deze straat ,met een rotonde.
Een toren hoge flat voor 55 jaar en ouder.
Staat er te pronken.
En een pracht van een winkelcentrum.
Staat er naast.
Welke kant zal ik uit gaan,de kant van de rotonde,
Ik loop een prachtige,brede straat in.
In het midden van de straat , kan mijn hondje snuffelen ,gras genoeg.
Auto,s rijden links en rechts.
ik zie ,de jeugd ,het komt bij elkaar op de hoek van de straat.
En op een of ander grijs kastje,
Zit een knul.
Als ik van het gras veld af ben.
Naar hun kant ben overgestoken.
groeten ze.
Ze groeten altijd.
Ook al ben ik  al ,een oud menske  aan het worden.
En niet van hun cultuur.
EN DAN.
Ik zie de oude man ,altijd wel bereid voor een praatje.
ik loop naar hem toe.
We kletsen wat .

  over de Dahlia tuin woensel.  Ja ,er is een mest  hoop,van paarden  mest.
En de beestjes ,die er van houden
gedijen daar /wie weet/ goed in.


Ben blij ,
Dat mijn man  en zijn 2 broers de mest niet op hun oude land....( moeten )...uit  rijden.
Mijn man was ....Meer op het land dan  onderhand thuis
Die tijd is voorbij.
Nee we zijn geen lid meer.
3-09-2010:
Ging de poort dicht, van onze oude dahlia tuin.
Spijt geen moment
Wat een geluk ,dat wij hebben.
..
Mijn zwager  zocht en vond  een volkstuin.
Waar we een stukkie grond kregen.
Nu gaan we groenten ,en  bloemen     kweken.
Elk metertje grond ,is nu .... opbrengst voor ons zelf.
Elk moment dat hij nu werkt ,is voor ons eigenbelang
.Wie weet hoe duur de groenten ,gaan worden.
Ik hoor wat vriendelijke opmerkingen.
Dan zeg ik,nou tot kijk maar weer.
Lief ,dat hij ,vaak een praatje maakt.

De straat steek ik terug over,en loop een stukkie.
Het winkel centrum ,laat ik rechts liggen .
En duik een mooi park in.
Loop langs het mooie water.
en op het eind van de rit.
Zitten zoals altijd de bier drinkers ,op het bankje.
Vriendelijk zeg ik ze goede dag,de een bromde wat .de ander zegt niks,
  
en weer een ander knikt.
het park loopt zo mooi ,Steeds weer , door snijden de wegen van eindhoven,het park.
De andere kant,de vissers zitten aan de water kant..
Bijten ze vraag ik.
Nog niks.
Lekker weer vandaag.
Zeg ik maar,en loop weer verder.
De jeugd ,klit wat bij elkaar op een bankje ,waar ik voorbij loop.
Vriendelijk zeggen ze hoi.
Op het eind van het park ,steek ik de straat over.
In dit parkje,buurten wij oudjes Als de avonden warm zijn!
En  de jeugd zien we vaak voetballen.
Zelden  overlast.
Van af het parkje zie je.
 De grote mooie flat en wc Eckart
.
Ik loop een klein stukje verder,het pad van het park loopt naar de straat.
dan zie je de voordeur,waar ooit een raam was,zit een plank .
Zeker pech gehad.
dan hoor je de muziek uit een ander huis ,zo dat ik zou kunnen dansen op straat.
En ik denk aan mijn jeugd.
Ook wij ,hebben wel eens kei hard ons muziek aangezet.
Armand,was mijn held
En soms ,als ik weet ,iedereen is weg in deze portiek flat,trillen de muren ,door Armand..
Mijn lievelings nummer.... nu ,ma je heb gelijk.
Ik herken er mijzelf in,lang ,lang geleden.
 
en ooit.... een ogenblik..... mijn dochter.
Haar tiener jaren , lijken al weer eeuwen voorbij.
 
o,jee ,ook al moeder,wat word ik oud.
Deze straat , kijkt uit op het water en park.
 De grens van rijk en minder rijk.
Aan de overkant ,
staan aan het water en park ook huizen ,
maar...die ik nooit zal kunnen betalen.
Ach ik draai mij om,ik sukkel de straat maar weer uit.
en beland na tientallen meters terug in mijn flat.
Mijn wandeling ,zit er op.
En ik hou van mijn buurtje.

Geschreven in 2010.

Herschreven in 2011.

Eckart.Eindhoven.2013.
De sfeer in deze flat,is gezellig,en gemoedelijk.
We groeten en maken een praatje.
De volkstuin geeft ontspanning
schrijfseltjes van Franka is een uitlaat klep :    
     Franka van der duin van der pluijm.

2014- 11-1 De tijd is aangebroken,om naar een flat te gaan,met lift!

Vervolg  http://www.huisjetuintjeweltevree.nl/het-jaar-2014-in-een-nieuwe-omgeving-was-het-wennen0l3/








 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.