Met het ouder worden, geniet ik steeds meer en meer van de stilte.
De jaren ze vlogen voorbij.

Zoals je daden zijn,  kan je verwachten zal je oogsten.
Volmaaktheid bestaat niet.

In de herfst van ons leven, kan ik terug kijken en zeggen, het is zoals het is.
En het is goed zo!

 

 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.