DE OUDE ARBEIDER,
Die oudjes, leerde al jong.
"Als het leven  citroenen geeft, maak limonade."
Maar nu worden de citroenen uitgeknepen, er komt bij vele geen drup meer uit.
Dat kleine beetje huur toeslag, en zorg toeslag, dit geld!
 Is heel veel voor de mens met weinig in de  centen knip.
De schrik zit erin, van de bezuinigingen.
Wat brengt de dag van morgen?
Niks als onzekerheid
De ouderdom komt met gebreken.
En met rekeningen, die je meestal van te voren niet had.
Voor van alles, moet bij betaald worden, en vele beetjes maken de geld knip leeg.
De cirkel is rond, de tijd van de vroegere armoede , is  bijna op de drempel of al binnen gedrongen.

Ons moer taaltje, ons dialect, is  bijna uitgestorven. 

De stille leegte en het missen van mensen die ooit dierbaar waren  is over gebleven.
Vroeger kende ons , kent ons.
Buren hulp, was de gewoonten.
 Touwtjes uit de  brievenbus.
Je trok eraan en de deur ging open. men vertrouwde elkaar.

Ook al zou men willen, voor vele is mantelzorg, een vraag, zonder antwoord..De levenslessen zijn bij vele , ook bij ons geleerd.

De blog is enkele jaren geleden geschreven,2010.

OUD MENSKE.

DE OUDE MAN.
In een ver verleden, was hij de trots van zijn ouders.
Groot ,Flink .en knap.
NA zijn schooljaren .
Werd hij opgenomen in het leger van,
De werkende mens.
Bleef daar tot het tijd was ,voor de AOW.
Streng ,recht vaardig ,was hij altijd in zijn eigen ogen geweest.
Menig mens ,was onder zijn begeleiding opgeleid.
Voorgoed thuis ,vereenzaming.
Een vrouw of er ooit een was ,die zijn levenspad doorkruiste.
Ik zou het niet weten.
nooit vertelde hij daar over.
Kinderen ,hij had ze nooit gehad.
HIJ ging zienderogen achteruit.
Die knappe ,flinke MENS
Zijn bewegingsvrijheid.
Was afgenomen. Door slijtage.
De krukken ,waren zijn houvast, in huis!
Buiten, sjeesde hij met een  scootmobiel door de wijk.
Volgeladen ,met boodschappen, zo kwam hij niks te kort .
Onze vriendschap verdween in een mist.
De ergernis,frustratie sloeg bij mij toe.
Dominant gedrag was doorweven , in zijn houding en praten,
steeds meer en meer werd dat zijn ......... Houvast.
En zo sloot hij de deur voor zich zelf,voorgoed.
Hij zal nimmer toegeven,erkennen ,zijn eigen aandeel ,
in het breken van onze vriendschap.
De klok tikt verder,dagen,weken ,maanden......
langzaam komt de vergetelheid.
Tot je op straat eens iemand tegenkomt uit zijn buurtje.
En dan hoor je een verhaal....,hoe hun denken .....
wat de werkelijkheid is?????
In zijn huis , is de vervuiling is toe geslagen.
De G.G.D.,was al langs geweest.
En zorgde dat de troep weg kwam, en het huis weer fris werd.
De deur IS nu al jaren ,voor NIEMAND meer open.
Deze man ,ooit.... gerespecteerd.
Ooit..... kennis van zaken , op de werk vloer.,en hobby vereniging.
Is nu .....
Oud.
en
Vereenzaamd.
Is  ooit zijn lot,  ....een verpleeg-tehuis om verzorgt te worden?
Of  zal het lot  zijn?
ER is  niemand meer  voor deze mens ..... 
 De verzorging is er niet.
De bezuinigingen slaan hard toe.
De buurt..... bemoeid zich er niet mee.

 ZAL MAGERE HEIN, IN STILTE LANGS KOMEN?
Een tig tijd later.
Een berichtje in de krant,oudje was in stilte ingeslapen.
En niemand had hem gemist.

De oude vrouw
In een ver verleden,was ze de werk kracht van haar ouders.
Al jong liet ze haar handen wapperen.
 In een groot eenvoudig gezin.
Pa en Ma  vonden haar flink en knap.
Amper 14 jaar oud,
 moesten er centjes binnen gebracht  worden .
Pa regelde dat wel.
Werk huizen, en  jaren later  mocht ze in de winkel mee helpen.
Vaak gaan haar gedachten naar een lieve jongen.
 Verkeringen te korte tijd.
 Hij vertrok  met de noorden zon.
2 Geloven op een kussen, slaapt de duivel tussen.
Pa ramde dat in haar.
Als een braaf meiske knikt ze dan  ja pa.
Vele winters, zijn voor bij gegaan.
De werk kring, verruild ze voor een groot waren huis.
Pa en ma ze gingen uit de tijd.
Broers en zussen ze had hun lief.
Ze waren al zo lang uitgevlogen.
Het  ouderlijk huiske stillekes sluit deze deur voor goed dicht ...
Hoopvol en wat verdrietig  vertrok ze naar een stekkie  alleen voor zich zelf.
Rijk was ze nooit geworden.
Maar tevreden met haar lot wel.
Zelden was ze ziek thuis geweest.
De VUT,Ze was toe aan een ander leven.
Ze genoot, even van haar vrijheid.
Ze ging zienderogen achteruit.
Die knappe ,flinke vrouw
Haar bewegingsvrijheid.
Was afgenomen.,door slijtage.
Haar rug, benen, en haar handen.
ze deden zo,n pijn.
In huis, is langzaam de vervuiling  toe geslagen.
Haar broers en zussen hebben zelf genoeg te verstouwen.
De neefjes en nichtjes,uitgevlogen ,leven hun leven.
Studeren, werken.
Brengen bezoekjes aan hun pa en ma.
Vrienden kennissen en de pc.
Hun leven te vol.
Deze Vrouw ,ooit.... gerespecteerd.
Ooit..... een graag geziene mens, op de werk vloer.
En in haar ouderlijk huis.
TE  LIEF  GEBLEVEN.
 Ze is nu .....Oud en Vereenzaamd.
Geldgebrek weerhoud haar ,om hulp te zoeken .
De buurt..... bemoeid zich met een oud mens  niet.
Misschien komt er ooit .... eens de dag dat de g.g.d..  langs komt.

(Ouderen zorg - bezuinigingen -De weg is dood lopend
Terug bij af.)

...................................................................................................................
De mens oud en versleten.
Willens en wetens, vergeten.
Vele stonden met 14 jaar al op de werk vloer.
Doordrammen bezuinigingen te koste van  Pietje ,Mientje,Jan Rap  en zijn  Moer.
De belasting centen van tientallen jaren is binnen.
En ze blijven maar innen.


En Terug vallen op mantel zorg.
Praktijk en Theorie is mijlen ver uit elkaar.....
Buren ,hebben hun eigen sores.
Of misschien wel een enkel bandje om.
De broers of zussen zitten in het zelfde schuitje.
 Niet iedereen ,heeft kinderen enz.

Gelukkig is de mens die weet en voelt,
er zijn mensen om me heen die van me houden.
Ik heb verzorging.
De oude dag,is zonder zorgen.








Franka ,van der duin van der pluijm.
woensel .
Eindhoven.
Verhalen  2010 yes uit de duim.
 en halve waarheid.






 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.