Ons SNebbelke
Het Dametje...
Van de schone schijn.....
Ze was altijd zo vriendelijk.
En..... ja,zo won ze bij vele het vertrouwen.
Ons dametje,blijft een dametje.
Maar god hoort haar brommen.

 
Het arme,rijke , vrouwke vol venijn .
Die zo graag ,een machtig  krachtig mens wou zijn .
Ze babbelde ik ben van betere huizen,ik ben van stand.
Ze klepte , en vele waren op haar hand.
Ze  leefde in haar koning- rijk- dom.
Vroeg ,nimmer aan een mens, hoe of waarom.
Dramde en konkelde ,haar zogenaamde wijsheid door.
Ten koste ,van de mens,die niet eens snapte waarvoor. 
En als ze te kerke gaat.
Is het huichelarij,die voorop staat.



oei,oei ,mijn gedachten.

Vanaf mijn bankje in het park.
Zag ik ,aankomen.
De man en vrouw.
Beide al op jaren.
Ze liepen op me af.

. Even de gedachten,
Zal ik weg lopen of blijven zitten.
Zin om goede dag te zeggen had ik niet.
Mijn hoofd ging omlaag,en keek naar de hond.
Aaide hem toen maar over zijn koppie.
Gelukkig ,ze waren voorbij.
Ze hadden mij misschien niet eens herkent.
ik ben oud en dik geworden.
Maar misschien zijn dit maar, mijn gedachten.
Lang geleden ,woonden ze met mij in de straat.
Hij had werk ,bracht vele knaken mee naar huis.
En toch de eenvoud zelf.
En er straalde gezag en rust van hem uit.
Ik mocht hem wel.
Zijn vrouw ,een beschaafd mens.
Als ik niet beter zou weten ,zou ik denken ze is een freule.
Al vond ik wel ,dat ze iets treurigs over zich had.
Maar misschien was dit alleen maar, mijn gedachten.
Ze schilderde.
Haar schilderijen,ik mocht er twee zien.
Mooie kleuren ,verwerkte ze er in.
En toch ,de mens die ze schilderde.
koud, strak, het harde van een mens zat er in.
Het leek,of ze haar vriendin had geschilderd.
Die woonde bij haar en mij in de straat.
En een bloed hekel had ik aan die vrouw.
Ze was druk ,huppelde van hier naar daar,en weer terug.
En haar praten ,druk ,druk ,druk.
En altijd en altijd ,wilde ze ,dat iedereen wist.
Ik heb verstand van zaken, en zo regel je dit en dat.
Ze had het stiekeme over zich.
Maar misschien ,zijn dat alleen maar mijn gedachten.
Vaak heb ik terug gedacht aan het buurt feest.
Lange tafel,koffie en gebak.
En de man van de freule ,zit naast het huppeltje.
Een flink ,stukkie er vandaan zit ik ,op kijk afstand.
Tegenover mij,de freule.
Waarom zit ze niet naast haar man.
En dan zie ik ,ons huppeltje ,ze kijkt .
Met ogen,,,,
,van liefde kijkt ze naar
de man
die naast haar zit.
Dan gaat ze ,dicht met haar mond ,
tegen het oor van de man.
ze fluistert
Wat er om hun heen gebeurd zien ze niet.
Maar ik zie de blik van de freule,en ik weet...... ze weet heel veel.
Maar misschien zijn dit,alleen maar, mijn gedachten.
Ik verhuisde,de jaren gingen voorbij.
Hoe het verder ging,met ons huppeltje ,en deze man en de freule.
zo te zien ,is ons huppeltje verder gehuppeld .
En ik ,waarom niet even geknikt, even gedag gezegd.
JA,Waarom niet

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
 
Was ze ons SNebbelke
Een vrouw ,of secreet?
Het ventje en
De vrouw .
Eigenlijk meer man,maar toch al meer dan 40 jaar.
Bij het zelfde ventje gebleven .
Ze houd zoveel van hem ,dat ondanks ze zelf sigaretten rookt,die op sigaren lijken.
Tegen haar ventje zegt ,rook niet.
Alcohol is voor hem , ook verboden terrein.
Ja een verslaving ,zit in een klein hoekje.
Ze houd zoveel van hem,dat het uur van weg gaan bepaald word door haar.
en natuurlijk ook de thuis komst.
Ze mag bepalen ,waar hij heen gaat.
Praten ons ventje ,ze zegt met wie.
ach mensen kennis ,heeft ze echt wel.
En het huishouden ,hij is al zo lang ,met de vut.
Daar draait hij zijn hand niet voor om.
Ze houd toch van hem,dus waarom zal hij zich druk maken.
De eerste zondag van de maand.
Als hij zich naar de zin van zijn vrouwtje goed gedraagt.
Dan ja dan, is ze zo lief voor ons ventje.
En zijn stiekeme gedachten zijn:
Daar ,doet hij het voor.
Nu deze vrouw dacht dat er rond om haar heen.
Andere mensen waren ,die zo veel van haar hielden .
Dat ze ten alle tijden ,mee danste op haar muziek.
Ja ,de ene mens houd van haar muziek.
De ander zet een ander plaatje of cd op .
Maar laat niet horen ,jouw keuze!
want ach dat menske raakt van streek.
Wat erg voor haar,dat een mensenkind ,niet haar muziek .....
te hard aan zette.
Ze voelde zich zo ellendig,dat ze woorden gebruikten....
Die hoorde Thuis ,bij ma flodder.
Want de luisteraars van haar muziek ,mochten die muziek niet overnemen.
Rekening houdend
met de arme vrouw werd er uit gekeken en tenslotte gevonden.
Op verre gehoor afstand.
Een locatie waar de muziek geen gehoor overlast gaf
voor haar en haar liefhebbende vriendjes en vriendinnetjes .
Zo dat muziek ,ten alle tijden gedraaid kan worden.
Gedanst kan worden....
In alle vrijheid ,die ieder mens ,met verstand heeft.
Maar de mens die mee danst .
Verplicht op haar muziek.Danst tot het einde van de plaat of cd:
Of de plaat of cd begint ,van voren af aan;

Is dit verhaal op waarheid geschreven??????
Je zou haar schoenen onder je bed hebben staan !
 
 
Ons wijffie.
Ze paste in het klojo  clubje.
Ze studeerde af ,in haar huwelijk .
Toen bleek dat haar man , niet meer van haar niveau was.
Ging het clubje  meestal voor haar man.
Een arbeider,meer is  haar man  nooit geworden.
De klojo,s club verloochenen bewust .
Toen ze,meer en meer in de centen knip kregen.
Dat ze van thuis uit ,arbeiders waren geweest.
Zijn huwelijk , tijdsduur van tig en tig  jaren.
Hij werd buitengesloten van tal van zaken.
Ze verzweeg veel.
Ging met de klojo,s  te vaak alleen  op stap.
Men vond hem te min.
Gewogen en te licht bevonden.
Als ze hem aan zagen komen,
kwam een misprijzend lachje te voor schijn .
Negeren,zijn opmerkingen zijn mening,
overheen pratend,verder keuvelen met anderen.
Oppervlakkig was niks te zien.
Gemeen-subtiel was de geestelijke mishandeling door  haar geweest.
Heel wat ,tranen,waren door haar ongezien.
Net als de stof ,en ander huishoudelijk werk.
En het kleine huiske poetsen.
Zijn taak, als  VUT huisman!
Het was haar zorg niet.
Het maakte  ook niet uit,wat hij wel of niet deed.
De meeste aardappels zijn gegeten.
Ons wijffie en ons manneke  eten de aardappeltjes  nu alleen.

Het onzichtbare gekonkel.
Men ziet het niet ,maar het is er wel.

Het verhaal van de man was vb hoe het kan zijn gegaan.
Een  arbeider werkt om te leven.vaak vanaf hun 14 jaar.
Maar dit leven van deze mens ,men kijkt er zo vaak  op neer.
 
vertelselkes  zijn deze  UIT DE DUIM of Half de  Waarheid.
Heeft niet ieder een aandeel in het geheel.
Heeft niet ieder zijn eigen waarheid.
Het verhaal vele kanten.
Dus wat is waar en niet waar.

 

 EEN GOEDE LEERSCHOOL.

Om bij haar standpunt te blijven was haar  opleiding    een goede leer school.

 
gestudeerd.,, ?
Het leek op

In alles wat in haar straatje paste!
Die mensen,hou ik liever buiten mijn deur.. :
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
noodzaak .

Waarom, ach wat doet het er toe.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,------
.Haar antwoord,op debrief.
 Die ze met een korreltje zout ,had gelezen.
 NU,ze vond , het 

En kwekte, beter is
op de plaats rust.
Nee ,geen commentaar.
Om twee kanten te willen te zien,

 had ze geen wijsheid ?
of was het gemak zucht.?
Maar ik weet wel!

 
Je bent waar je gedachten naar uit gaan ..
Zoals je gedachten zijn. zal je gedrag zijn.
Zoals je wijsheid is, zullen je daden zijn.
Zoals je daden zijn, zal de oogst zijn.
wat je zaait oogst je.
 soms word het lot, door de daden van je medemens, bepaald.
door overmacht,

 aanvaarden wat op je pad komt.
 Wat je achter laat, is niet het einde, maar een nieuw begin

 














 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.