In de herfst van mijn leven, kan ik terug kijken en zeggen,
het is zoals het is.
En het is goed zo!

Zo is het leven, mooie en mindere mooie momenten.
.Terug kijkende op mijn levenspad, zie ik de mensen,die er voor mij waren in moeilijke momenten.
Dat wil zeggen hun afdruk, gaf goede helende veranderingen in mijn leven.
Gedicht op waarheid gebaseerd.
vervlogen tijd.

Aan de kant van een oude mooie straat .
Staat in al zijn pracht een boom .
Het is in de avond laat.
Als twee mensen praten over hun droom.
Onder het bladeren dak .
Geven ze schuchter hun eerste kusje op de mond .
Lopend ,dan langzaam op hun gemak .
Vergeten , alle mensen terstond .
Weten nog niet,
dat ze weer uit elkander gaan .
De harde kant van het leven .
Deze mooie liefde zal weer vergaan .
Maar in mijn hart , is het zuivere, kinderlijke gebleven .
Aan de kant van een oude mooie straat .
Is voor de boom 40 jaar voorbij gegleden .
Ik groet de boom , als ik er langs gaat
.
Ach een mooie herinnering uit een ver verleden ..



In de herfst van mijn leven kijk ik ook terug op 
De mens die per toeval op mijn levens pad kwam, ergens in de jaren 90.


Geschreven in  2010 .........................................Mensen , ze komen ,en ze gaan.
In de doorstroom van het leven , .
Soms blijvend vriendschap... soms ellende gebracht in mijn bestaan.
En toch....
ik leerde ...altijd leerde ik weer iets.
Somtijds verloor ik mijn dromen.
in feiten geeft het niets.
Op een dag, moest ik voor me zelf kei hard opkomen,
Omdat de ander mens was asociaal.

Wel bedekt,onder het mom van fatsoen.
En het zo goed wist allemaal.
Maar, met zijn denken en doen.
Zijn geweten.
.. ruilde.
Voor   zinloos geklets, en misbruik van macht.
Die mens,die zich schijnheilig in fatsoen verschuilde.
Maar nimmer meer ,zijn gedachten verzacht.
En toch ,alles gaat voorbij..
schijnen zal morgen weer de zon.
Voor jou ,voor mij.

En al was ik in jouw ogen, een simpel volksmens en dom.
Maar wat ,denk je ,wie is in zijn hart,tevreden en blij.
Geschreven in het jaar 2010 door Franka.

Gedicht schreef ik  voor die mensjes ,die zich verschuild,zogenaamd in  mededogen!
Denk ik terug aan de jaar telling 2000.
 Maar  wat is hun drijfveer?
 De   werkelijkheid is  gevoelloos, en/ of  starheid!

Mij verdragen
Hoeveel mensen kunnen dit aan .
Verharden zich ,in schone schijn van  mededogen .
Stilletjes moet ik ze laten begaan .
Hoe vaak heeft hun gedrag tegen mij gelogen.
Hun mond liet iets anders horen .
Wie kan ik vertrouwen .
Hoe kan ik dat weten van tevoren .
Op welke mens ik kan bouwen .
Mijn vraag
als je je verhard mijd dan mij .
Mededogen van uit je hart!
kunnen we misschien samen op weg .
Ik ben ik , jij bent jij .
Maar Hoor  wat ik zeg .
Probeer mijn waarheid te zien .
Mijn anders zijn te accepteren .
Zeg eerlijk ,wil jij mijn waarheid zien?.....
Je kan je omkeren.
Want-als jij je gaat verharden .
Dan wil je veranderen mij .
Ga weg , je zou me benarde .
Loop mijn deur a.u.b..... voorbij.
Gedicht van.Franka v/d duin v/d pluijm.

Dit zijn de échte vrienden!
Die mensen  kijken  niet naar  regen druppels op het raam, maar zien de schoonheid van het  geheel!
.Als je met zulke mensen omgaat!
Ben je rijk!heart

 
 
Van het concert des levens
krijgt niemand een program.

 

Stormen.
kun je die ontwijken?
Niet de gevolgen:
Van de wind die om je heen raast.
Sneeuw buien , mooi en wonderlijk om te zien, tot je de gevolgen van gladheid voelt.
 

Ik ben een simpel tevreden mensen kind! En schrijf, over mijn kleine leef wereldje, wat om mij heen gebeurd!
Vallen opstaan en verdergaan.

Wetende na  een storm , regen of kou, zal de zon weer zijn warmte geven!

En de mooie momenten koester ik, maak er foto's van .
vooral  van  Huisjetuintjeweltevree.

In de herfst van mijn leven, kan ik terug kijken en zeggen,
het is zoals het is.
En het is goed zo!

Zo is het leven, mooie en mindere mooie momenten.
  
--------------------------------------------------------------------



 

Dahlia of Volkstuin vereniging verleden en heden er waren en zijn  mooie momenten. We hebben liefde voor de natuur .Een tuintje is een rijk bezit.