.........................................Mensen , ze komen ,en ze gaan.
In de doorstroom van het leven , .
Soms blijvend vriendschap... soms ellende gebracht in mijn bestaan.
En toch....
ik leerde ...altijd leerde ik weer iets.
Somtijds verloor ik mijn dromen.
in feiten geeft het niets.
Op een dag, moest ik voor me zelf kei hard opkomen,
Omdat de ander mens was asociaal.

Wel bedekt,onder het mom van fatsoen.
En het zo goed wist allemaal.
Maar, met zijn denken en doen.
Zijn geweten.
.. ruilde.
Voor ,voor  zinloos geklets en aan dacht.
Die mens,die zich schijnheilig in fatsoen verschuilde.
Maar nimmer meer ,zijn gedachten verzacht.
En toch ,alles gaat voorbij..
schijnen zal morgen weer de zon.
Voor jou ,voor mij.

En al was ik in jouw ogen, een simpel volksmens en dom.
Maar wat ,denk je ,wie is in zijn hart,tevreden en blij.
Geschreven in het jaar 2010 door Franka.

 

Gedicht schreef ik  voor de mens, die zich verschuild,zogenaamd in  mededogen!
 Maar  wat is hun drijfveer?
 De   werkelijkheid is  gevoelloos, en/ of  starheid!

Mij verdragen
Hoeveel mensen kunnen dit aan .
Verharden zich ,in schone schijn van  mededogen .
Stilletjes moet ik ze laten begaan .
Hoe vaak heeft hun gedrag tegen mij gelogen.
Hun mond liet iets anders horen .
Wie kan ik vertrouwen .
Hoe kan ik dat weten van tevoren .
Op welke mens ik kan bouwen .
Mijn vraag
als je je verhard mijd dan mij .
Mededogen van uit je hart!
kunnen we misschien samen op weg .
Ik ben ik , jij bent jij .
Maar Hoor  wat ik zeg .
Probeer mijn waarheid te zien .
Mijn anders zijn te accepteren .
Zeg eerlijk ,wil jij mijn waarheid zien?.....
Je kan je omkeren.
Want-als jij je gaat verharden .
Dan wil je veranderen mij .
Ga weg , je zou me benarde .
Loop mijn deur a.u.b..... voorbij.
Gedicht van.Franka v/d duin v/d pluijm.


 
Dit zijn de échte vrienden!
Die mensen  kijken  niet naar  regen druppels op het raam, maar zien de schoonheid van het  geheel
.Als je met zulke mensen omgaat!
Ben je rijk!heart

Maar wie is een vriend
    Achter je rug,
Vrienden die
Het gesprek stoppen
      va
n negatief geklets 
 
 
         Gedicht aan mijn man Tjeerd.
Een vriend, is de mens die met je lacht en met je griend.
En nog veel meer.
 
Van het concert des levens
krijgt niemand een program.

 

Stormen.
kun je die ontwijken?
Niet de gevolgen:
Van de wind die om je heen raast.
Sneeuw buien , mooi en wonderlijk om te zien, tot je de gevolgen van gladheid voelt.
 

Ik ben een simpel tevreden mensen kind! En schrijf, over mijn kleine leef wereldje, wat om mij heen gebeurd!
Vallen opstaan en verdergaan.

Wetende na  een storm , regen of kou, zal de zon weer zijn warmte geven!
En de mooie momenten koester ik, maak er foto's van .
vooral  van  Huisjetuintjeweltevree.
Onderstaand gedicht via face book overgenomen.   van Tanja.
Bijzonder mooi beschreven   Tanja's teksten
Ik begint de woorden steeds meer te begrijpen.

 



 

Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.