Vrije dagen opgespaard.
De laatste werkdag was 16 november 2011
24 april, AOW er.



Soms is er stilte,
Meer dan 50 jaar gewerkt, amper 14 jaar, en dan ga je met je brood trommeltje naar de fabriek.
Voetballen zijn hobby, en  kei hard onderuit geschopt.
De pech operatie mislukt.
Meer pech, op een brommertje goed hard en dan boem is ho.
Voorgoed beperkt ,je knie ligt in gruzelementen.
Je rug doet mee.
De pijn  moet je mee leren leven.
En de baas zegt heel erg mijne jongen.
Hij was een goed menske,was nog op bezoek geweest.
En dan houd werken  in dat kleine fabriekje in een klein dorpje op.
De grote stad, daar ging hij met zijn brood trommeltje naar toe.
Ging op cursus, leerde in de avond uren.
Meer dan 30 jaar bij het zelfde bedrijf  gewerkt, zelden ziek thuis.
Bazen in dat bedrijf kwamen en gingen.
De 1... nee het waren er 2... ongelooflijk  goed  oprecht en eerlijk  respect vol mensen kinderen
De ander baasjes mensen met streken en gebreken.
Maar het hart op de juiste plek.
Weer  anderen  Bazen ongelooflijk, dominant vol van macht misbruik!
 Waar je liever een straatje voor om liep.
En de kroon was, voor Eenstreber! die  ene vergeetachtige baas, die een meester was in uitlokking.
Zo dat zijn ondergeschikte schoot in machteloze frustratie en uiteindelijk boosheid.
Je heb bazen en bazen, en overal in elk bedrijf!
Verleden en heden kan je de verkeerde baas tegen komen.
Je moet als oude arbeider, je liedje maar uitzingen, kan je iets anders dan?





 
De laatste werkdag was 16 november 2011
 telefoontje van een collega, Het ging niet echt goed met Tjeerd
  Ben hem gaan ophalen.
In stilte naar huis.


Daarom in het verdriet van toen schreef ik Soms is er stilte.
Een koude dag in 2011.
Op het hoekje van de bank.
Zit de man waar ik mijn leven mee deel.
Als ik op kijk van mijn pc ,zie ik hij slaapt.
Ik kijk naar zijn slapende gezicht,en ik weet zijn lijf laat hem in de steek.
Daar boven op ,is de mens die hem ,nodeloos heeft geraakt tot in zijn ziel.
Vanaf de dag dat hij zijn laatste werkdag had, is hij (vaak)terug getrokken.
Zijn geest is ver weg.
zo stillekes,staart hij soms lang, te lang voor zich uit.
Ik denk aan zijn laatste werk dag.(Fietsenstalling)
De slingers van zijn werk maatje ,waren een leuk idee.
De vrouw van een overleden werk maatje ,was zo lief geweest ,om met zijn huidige werk maatje de slingers op te hangen.
Mijn manneke had taart gehaald.
Veel ging er mee terug naar huis.
De voorwerker was nog even langs geweest, maar dat was dan ook alles.
Geen baas 16 november 2011.
Na ruim 2 weken 1 telefoontje ,we waren jou vergeten.
Zijn verstikkend verdriet uit zich in boosheid.
Stilte er na!
Soms zit hij in de keuken ,op een stoeltje , en ik zie geen beweging meer ,in hem.
Wat gaat er in hem om.
Zijn broer ,die een tijdje bij ons logeert ,we zitten stillekes in de huis kamer, we weten hem geen troost te geven.
Al deze gedachten, gaan door mij heen,de tranen rollen over mijn wangen.
ik loop naar de keuken en veeg de tranen met een natte handdoek weg.
Als ik terug kom hij slaapt nog steeds.
Ik kijk naar zijn handen .
zijn handen ruim 50 jaar gewerkt en voor zijn gezin een dertig tal jaren.
Nooit heeft hij verlangt van mij ,dat ik op de werk vloer stond.
En vaak hielp hij mee in het gezin.
Mijn gedachten gaan terug ,toen mijn dochter 14 jaar was.
Ik zie hem nog de krantjes rond brengen met mijn oudste dochter.
Hij word wakker ,mijn zwager zegt het is 5 uur, zolang geslapen zegt hij.
En hij sukkelt naar de keuken ,en daar vind ik hem weer ,voor zich uit starend.
Ik vraag ,of ik met de hond zal gaan wandelen, ja zegt hij ,.
De hond ,uitlaten , hij gaat zo graag wat buurten hier en daar.
Met zijn honden maatjes.
ja onze Bello uit laten ,
is over genomen door mij .
Thuis gekomen ,zal er toch iets op tafel gezet moeten worden.
Aardappels en wortels ,is de tijd van het jaar om te eten.
En dan ga ik ook het spek bakken ,wat hij normaal altijd doet ,en ja hoor weer te hard aan gebakken bij mij .
Mijn man en zwager ze voeren de hond met wat op hun bord ligt.
Als hij weer een stukkie spek pakt , zegt hij een beetje te hard.
Mijn zwager zegt ,ja de spek is een beetje te hard.
Als ik later in de avond met de hond ga ,wandelen wil ik het liefste lang door blijven lopen .
ik kan mijn gedachten niet meer stop zetten.
En ik weet Voor het eerst in zijn leven is mijn manneke gevloerd.
 

Maar niet voor lang.
Dan kennen ze hem niet.
Voor dat de lente kwam,was hij in zijn oude doen terug gekeerd.
 Vrije dagen opgespaard, genieten van de rust.
En wie dacht dat er een afscheid  etentje van de werkgever zou komen.
 Had pech.
En de tijd tikt,ook wel  weg,nee,nee, horloge kwam niet in zijn bezit.
Wat we kregen, en  op prijs stelde 
Was 1000 keer meer waard.
Een eenvoudige hartelijke brief.
van de Allerhoogste baas.
De directeur!

Het grote moment.
24 april  in de AOW 

Een gezellig feestje  in beperkte kring, op eigen  gebouwd.
En het leven gaat door.
In blijde rust.
En zijn clubje doet het opperbest.2016.
 
En Eenstreber 9-5-2014 ,is nu ook al tig tijd, een  thuis zittend  manneke.
 Eenstreber .
  Het kleine  onder baaske!
Dit vertelseke,gaat over ene mens,klein van stuk.
Niet DE lengte van zijn lijf en leden.
Dat is van een doorsnee mens.
Gezet ,van het goede leven,doet hij zich gelden.
Gezeteld ,op een werkplek,als een baaske.
en een knappe mens die hier aan voor bij zou gaan.
De werk mens die hem aan ziet komen ,doet een stap achteruit.
Je moet deze mens ,maar in zijn ambtelijke waarde laten.
Ja moeten ,want ,voor je het weet ,is de werk plek van jou verleden tijd.
Hij dreigde niet alleen ,hij liet zijn Macht Misbruik gelden.
Tot de dag ,Hij kwam voor hem ,de verkeerde mensen tegen.
Wat ging er in deze mensen om,ik weet het niet!
hmmm ,tja ik moet er nog steeds om lachen.
Ik hoorde in de wandel gang ,
Dat zijn onderdanen dees baaske ,opgesloten hadden ....
in een ruimte die ze ook wel het kleine huiske noemde.
Telefoon ,hadden ,zijn onderdanen afgepakt.
Enkele uren later,werd hij weer losgelaten ,in de maatschappij.
Had hij er maar iets van geleerd ,helaas dat was niet zo.
Hij bleef,zijn onderdanen respect loos behandelen.
Macht Misbruik vierde hoogtij.
Ik kwam ,/ Eenstreber ,/ nog eens tegen .
Ik keek hem aan,of ik naar de tv keek.
En ik zapte naar een andere zender.

 


In het kort wat eraan vooraf ging.


Mijne mens , werkte  in de fietsen stalling.
Ik heb respect voor de beheerders , EN OUD BEHEERDERS!
Toen mijn man er nog werkte, moesten alle beheerders een brief ondertekenen.
Dat ze nooit en te nimmer kritiek zouden hebben op werk omstandigheden of werkgever.
Anders zouden ze hun werkplek verliezen.
De fietsen stallingen zonder bonnen, is vragen om moeilijk heden.
    En over de gejatte fietsen mocht niks naar buiten gebracht toen worden.
En ook niet dat de beheerder bespuwt werd.enz.
De bazen wisten dat er lopers in omloop waren , en geen controle.
Hoe zijn de de zaken nu , volgens mij , in winkel centrum woensel sinds kaartjes de bonnen terug zijn
Geen fietsen meer gejat.
Dit na aanleiding van.
http://www.uitzendinggemist.nl...
Waarin mijn man en zijn collega te zien zijn. om de bonnen terug te krijgen.
En van de bazen alleen maar kritiek kregen.
En ja een spreek verbod.
Mocht hij tegen mij ook niks zeggen?
Heb ik ook een schrijf verbod?
ik weet het niet.
JA, ja.Het is toch wat.
De klant wiens dochter , de fiets gejat was.
En verhaal kwam halen.
Het kind dat niet naar huis durfde, heel begrijpelijk.
Ze weet hoe haar ouders, de eindjes aan elkaar moeten knopen
Maar sta maar eens in de schoenen van een hard werkende vader en moeder.
Hoe zou ik reageren, ik weet het niet.
En dan , dat menske , een paar dorpen verder op.
Fietsend naar Eindhoven.
En met de Trein terug.
Of een  berustend, of huilend of tierend mensen kind.
De beheerder mijne mens, had het hier heel moeilijk mee.
En de werk bazen , kwamen niet eens, als er zo iets gebeurde.
En toen er een mede werker, in de fietsen stalling zo ziek was, en het ziekenhuis dood gehaald heeft.
De collega werkte door, geen baas te zien.
Vaak koffie , suiker, afwas middel enz gekocht.
Zelfs een verwarming kachel is van thuis mee genomen.
Handdoeken , thee doeken.
afwas doekjes voor de aanrecht.
 gloor wc papier.
JAWEL....In alle stallingen!
omdat,

 Deze benodigdheden vaak op de fietsen stalling afwezig waren.
wc papier, afwas middelen de hele mik mak.

Toen de wc in fietsen stalling woensel buiten kwamen.
Was  wc papier in  woensel  opgelost.
De jaren verstreken,29-05-2014
Hoe het daar nu is? dat weet ik niet!
Zwijgen is werk behoud.
Er zijn zoveel herinneringen die naar boven komen.
De keren, dat er te weinig personeel stond, en de vrouw van de beheerder mee moest helpen als vrijwilligster.
Iedere keer stond ze daar.
In winkel centrum woensel de bonnen te verwijderen.
Haar man, was er blij mee.
En ik hielp ooit mee in de Mathilde laan.
Toen mijn man verrekte van de pijn.
En hij niet naar huis kon gaan.
De baas had geen vervanger geregeld.
 Ben ik maar mee gaan helpen.
En zo werkte hij  2 dagen , met pijn.
Zo sukkelde hij dag in dag uit verder.
De ene dag met minder de andere dag met meer pijn.
De ene dag was er stilte, de andere dag kei druk.
En dan op die stalling dan weer op een andere.
Tot hij rust vond in de nacht dienst, de kerk straat.
Samen met zijn maatje, had hij daar een prachtige tijd.
En uren telde dubbel.
En dan word je ouder, te oud om 2 avonden met nachten, en 1 volle dag per week te werken.
Ja de baas, zijn wil was wet.
Werd weer hier dan daar ingezet.
Niet in ieder fietsen stalling, is tocht  en kou vrij.
Wisselende diensten.
Tot de pijn ondraaglijk was, en hij  ziek thuis.
   Het gezegde van de voorwerker  oude man , ga maar in de W.A.O.
Deed verrekte zeer!
Hij mocht na ellende en stress ,tig tijd later naar woensel toe.
In woensel werkte mijn man , de laatste jaren.
 Alleen in de morgen uren.
Door dat de bedrijfsarts ingreep, 
Wettelijk mocht hij ook minder uren werken.
Inleveren van loon, was het gevolg.
Maar ging echt niet zonder slag of stoot,
wat was er veel onverdraagzaamheid, als je voor je zelf opkwam.

Eindelijk  rust, omdat de werkdruk, afnam.
Tot dat.
Het verleden herhaalde zich weer.
http://www.huisjetuintjeweltevree.nl/aan-mij-is-de-wraak/
Hoe wanhopig kan de mens zijn, als je dit gedicht naar de directeur stuurt.
De tijd verstrijkt,
 Een lief  hoog opgeleide Mevrouw A komt kennis maken en is de hoogste baas op de werkvloer.
 Het tij keerde, en mijne mens  is met respect en wijsheid  door haar op rust gekomen.
 Dat onder baaske die onder haar toezicht was.
Zijn neus, liet hij weinig zien.
De voorwerker, liet ook weinig zijn gezicht zien.
En verdwijnt al gouw, van het toneel.

Toen Mevrouw A vertrok, de beheerders van woensel gaven haar een bos  bloemen.
De rust, die zij gegeven had , wreed verstoord.
Bazen komen en gaan.
En de klap komt, geen bonnen meer.
Ondanks dat er wondroos zijn voet plaagde,  mijn manneke hij   was een vechter .
Een vechter, die toe was aan rust, het was genoeg geweest.

http://www.huisjetuintjeweltevree.nl/de-fietsvervoer-middel-van-onze-dahlias-zo-heb-je-een-fiets-zo-heb-je-niets/
Deel 3 werkverleden.zo heb je een fiets zo heb je niets.
De laatste werkdag brak aan, geen baas die afscheid nam.
Was het met opzet/of gewoon echt vergeten?
We weten het niet.















 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.