TE VAAK
Staat de mens op de werkvloer!
in een lichaam dat hen in de steek laat.



 
Geschreven voor mijn man.
Niet meer aan te zien ,de pijn van mijn man.

   KIJK twitter
wel ja ,ik ben nou een maal dol op van alles en nog wat.
Internet  kwam en overwon.
Twitter is .... je volgt gewoon wat even op je pc pad komt.
En dan ,de menskes ,oooo jee ,de menskes waar ik ooit de haren van stijl op mijn bolleke had staan.
En ik kan het niet laten ,nieuwsgierig bekijk ik hun wel en wee.
Ja dat .....dat mens nou,een cursus(coachingtraject)
is gaan volgen ,hoe ga ik mijn zelfvertrouwen op krikken ,hoe komen mijn woorden over op een ander,en hoe kan ik mijn woorden zo laten over komen dat de ander ?
Want werk baas is tenslotte ,hoe laat ik mijn ondergeschikte mijn wil doen.
Vol van haar coaching traject twittert ze ,en mijn felheid laaide op.
Nu is de rust in mijn bolleke terug gekeerd,
en ik dacht.... .
Hopelijk ,leer je niet alleen woorden te gebruiken ,maar leer je ook mededogen?

Gezonde mensen .
Maken vaak hun eigen wensen.
Een mens met een beperking ,heeft 1 WENS.
AUB hou rekening met mijn grens.
En wat goed is voor jou.
Vraag ik mij af ,moet ik dat nou.
Want ,zoveel mensen .
Geven mij ,hun eigen wensen.
En ik wil er maar een.
En dat is soms voor een ander al te veel.
Zie mijn grens .
Dat is wat ik wens.

Ik schreef deze  gedichten  over haar!
O God ,u zegt aan mij is de wraak.
En u ziet ieder mensen kind.
U die hoort ,hoe ik mijn zuchten slaak.
Vergeven ,het onbegrip ,zo als u zegt.
Ik kan het niet ,ik kan het niet.
------------------
O God ,zie de mensen om me heen.
U die ieder ziet ,ieder mensen kind.
De pijn ,ik voel die alleen .
Het dragen .
Ik kan het niet ,ik kan het niet .
------------------
O God, hoort toch, mijn smeken.
Ik ben toch ook u kind.
Geef hun toch verstand ,die leken .
Want onbegrip ,langer verdragen .
Ik kan het niet ,ik kan het niet .
------------------
O God , de uren ,de uren ze duren zo lang.
Teveel ,is ieder mensen kind.
Ik wil naar huis ,de pijn knijpt als een tang.
Ik mag het niet .
Ik kan het niet ,ik kan het niet.
------------------
O,God ,is er geen mens die om me geef.
Hoort toch dit mensen kind.
U weet alleen ,hoe lang ik nog zo leef.
De pijn verbijten .
Ik kan het niet ,maar ik moet wel.
-----------------------------------------------

Mede menselijkheid,van dat vrouwke dat werk baaske.
was bij mijn manneke ver te zoeken.
Wat was er nu.
Ze was een blauwe maandag in dienst ,kende mijn man niet eens.
En mijn manneke werd gepest door een ontsteking.
Zijn hand werd dikker en dikker.
We dachten niet aan een ontsteking.
Ik goed stom ,behandelde hem ,met tijger balsem.
Stom ,stom ,,,,,stom,,,,elke keer werd het erger,
De pijn straalde meer en meer naar zijn arm,verrekte van de pijn.
Ik belde het werk op ,mijn man is ziek .
Vriendelijk ,waren ze niet echt.
Daar vroegen ze ,kan je morgen niet opbellen.
En ik.
Nee natuurlijk niet ,morgen is anders niemand in de fietsen stalling.
Klantjes ,nemen dat niet in dank af.
De volgende dag...
Ik moest mijn manneke aankleden,ik mopperde....dat hij naar de arts moest gaan.
En de dag ,amper begonnen.
Ik was heel even de deur uit.
De huisbel.
De werk controleur liet zijn gezicht zien.
En nog geen 48 uur later stond mijn man weer op de werk vloer.
Anders zou er geen uit betaling van zijn loon zijn .
Verhaal halen ,bij de bedrijfs arts ,vergeet het maar.
De vraag had ik hem willen stellen ,waarom mijn man moest werken .
kreeg deze niet aan de telefoon ,en veel later bleek ,deze bedrijfs arts, wist van niks.
Dat vrouwke... ja,ja werk baaske,handelde zomaar zonder kennis van zaken,zonder overleg met wie dan ook.
Zonder contact met mijn man.
Haar wil was wet.
Stuurde de werk controleur,met de opdracht deze man moet werken .
Toen DE uitleg , VAN haar,.....
was haar reactie ,hij kan wel lopen .
Kijk wat hij wel kan ,en niet wat hij niet kan.
Jawel lopend naar het werk.
Een klein half uurtje,lopen.
Fietsen kon hij niet meer.
Zijn lach,zijn humor ,was verdwenen in verbijten van pijn .
Mijn man ,stond op de werkvloer.
tja daar sta je dan,en maar hopen dat je niet naar het kleine huiske moet .
voor een te grote boodschap.
Aankleden ,deed ik immers.

Terug thuis,amper wat eten, zocht hij zijn bed op.
Tot dat hij weer verdween naar zijn werk.
Het was niet om aan te zien.
En ik kon alleen maar wanhopig toekijken.
En ik huilde,in mijn hart.
En het werd erger en erger,ons leven was op zijn grondvesten aan het schudde.
We zagen toen nog niet het voordeel ,nog meer hechting aan elkaar.
Hoe meer ellende,hoe meer dat je op elkaar terug valt.
Dat vrouwke die nieuwe werk baas,
ze kwam op de werkvloer.
Voor het eerst zag ze mijn manneke,en vertelden ik kom kennis maken.
Handje schudden,en wilde de hand wel eens van dichtbij bekijken.
Mijn man weigerde allebei.
Een drama ,schorsing,zou er volgen.
Terwijl mijn manneke kapot was van de pijn .
Het verhaal ,is uiteindelijk na heel veel brieven ,
inschakeling van onze dochter ,

Die kei hard,en met verstand, voor haar vaderke op kwam.
En een bemiddelaar ,een van de hogere baasjes,
uiteindelijk met een sisser afgelopen.
Wat een menske ,om zijn brood te behouden ,in zijn leven moet slikken.
Is zoveel.


Zoals van
Eenstreber
Het kleine  onder baaske!
Van de sociale werkplaats.
  

Dit vertelseke,gaat over ene mens,klein van stuk.
Niet DE lengte van zijn lijf en leden.
Dat is van een doorsnee mens.
Gezet ,van het goede leven,doet hij zich gelden.
Gezeteld ,op een werkplek,als een baaske.
en een knappe mens die hier aan voor bij zou gaan.
De werk mens die hem aan ziet komen ,doet een stap achteruit.
Je moet deze mens ,maar in zijn ambtelijke waarde laten.
Ja moeten ,want ,voor je het weet ,is de werk plek van jou verleden tijd.
Hij dreigde niet alleen ,hij liet zijn Macht Misbruik gelden.
Tot de dag ,Hij kwam voor hem ,de verkeerde mensen tegen.
Wat ging er in deze mensen om,ik weet het niet!
hmmm ,tja ik moet er nog steeds om lachen.
Ik hoorde in de wandel gang ,
Dat zijn onderdanen dees baaske ,opgesloten hadden ....
in een ruimte die ze ook wel het kleine huiske noemde.
Telefoon ,hadden ,zijn onderdanen afgepakt.
Enkele uren later,werd hij weer losgelaten ,in de maatschappij.
Had hij er maar iets van geleerd ,helaas dat was niet zo.
Hij bleef,zijn onderdanen respect loos behandelen.
Macht Misbruik vierde hoogtij.
En nu hij is bijna met de vut.
Wie zal er met blijdschap hem uitzwaaien ,mijne mens niet.
Hij is immers allang blij ,dat /Eenstreber/,verleden tijd is geworden.
Ik kwam ,/ Eenstreber ,/ nog eens tegen .
Ik keek hem aan,of ik naar de tv keek.
En ik zapte naar een andere zender.

 Te lezen!
Was de tijd van vroeger beter,bij de ene baas wel bij de andere niet.

http://www.huisjetuintjeweltevree.nl/de-tijd-van-vroeger-beterhuisjetuintjeweltevree/
Geschreven door:Franka van der Duin.













 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.