Het verhaal van de beheerder fietsen stalling:
wc woensel.....Eindhoven.
De fietsen stalling werkt met bonnen ,in het verleden.
.
Tuur lijk ,dieven slapen niet ,juist die werden echt goed wakker.
Lopers in omloop ,weg gazelle fietsen ,en verrekt de peper duren.
Waren ze dol op.
Juist.... een van de bazen ,wist dit....oa aan de beheerders....
ook aan man lief te vertellen.
Goed op letten dus .
En de dief in de nek vel pakken ?
Mijne man is ook niet van gisteren ,en zou hij een dief te pakken kunnen krijgen.!!!!!,
Echt waar ,wel ja .
Waarom niet?
Zou die dief, het recht van de sterke toe passen ?
En dan? al rollenbollend ,liggen ze tussen de fietsen?
Wie zou het winnen?
Gelukkig ,nog geen dief, te pakken kunnen krijgen....
En nu de klant ,o die is gefrustreerd en boos ,en ging de beheerder wel een lesje leren .
Kwam de andere dag weer terug ,om nog even ....
in het gezicht te spuwen .
Maar de klant is koning .
En er waren meer koningen ,als beheerders.
Niks deden de beheerders terug .
en het kwam op een brede rug terecht.
Ja,hun brood,werd met veel zelfbeheersing verdient.
Deze vrouw.... ik dus, iedere dag ,als man lief thuis kwam was de vraag ,en nog fietsen gejat .?
Ooit lang ,lang geleden ,werkte man lief,fietsen stalling stationsplein,in de avond uren .
EN jaren ....avonden.. Nachten.... in het uitgaans leven Stratums eind
In de fietsen stalling,kerk straat.
Heel wat klantjes,heeft hij zien gaan en komen.
Leuke ,vrolijke ,lieve mensen.
Ach ,ze hadden wel eens een pilske teveel op.
En af en toe , op zijn pad ...een menske ,
waar je liever een blokje voor omloop.
Maar bang was hij in zijn jongere jaren nooit.
Al was het hier af en toe ook wild west.
Een man neer gestoken ,voor het fietsen hokje ,glazen naar je hoofd gegooid,politie die klantjes op pakten .
Hij wist ook ,de bescherming was er .
De fietsen stalling in het uit gaans leven,werd regelmatig bezocht.
De stads wachten, en politie ,lieten hun neus echt wel zien.
Maar nu , was het gewoon wachten op een dief ,of een boze gefrustreerde klant .
En bijna in de AOW.
Hij was nog steeds niet bang,maar bij mij was de maat vol.
Toen een andere beheerder opbelde ,ik ben bespuwt ,brak ik .
Leven de pc .
En ik mailde de verantwoordelijke persoon.
Lief van haar ze mailde ,en belde
Een afspraak werd er gemaakt.
Deze dame ,deed haar best .
Ze nodigde mijn man uit.
Strompelend ging hij naar deze afspraak.
wondroos plaagde zijn voet.
De baas mocht niet ontbreken,en was ook uitgenodigd.
Tevergeefs, baasje hij kwam niet opdagen .
HIJ WAS GLAD WEG DEZE uitnodiging VERGETEN.
was zijn verhaal.
Maar ach germ ,die man vergeet zo veel.
En een lang verhaal volgde ,ik verkort het verhaal.
De laatste werkdag....(snipperdagen daarna de AOW )
We waren verbijsterd zijn laatste werk dag werd vergeten.
RUIM 14 DAGEN LATER KWAM ER EEN TELEFOONTJE,van de grote baas.
Sorry WE ZIJN JE VERGETEN.
( Bevestigt per brief)
Het kleine baasje heeft nooit meer iets laten horen...
Bedankt voor de  dag
van zijn leven.
Op een middag,ging de telefoon.
Aan de telefoon ....
Raadslid Tom van Nieuwenhuizen
Medewerking  of Tjeerd  die wilde geven.
aan de VARA kan niet waar zijn.
DE REDEN
De bonnen moeten terug.
Ondanks dit alles ,ging mijn man terug naar de werkvloer,
( het verbod om te praten negeerde hij.)

Ook een collega  gaf ondanks een verbod om te praten, medewerking.
En de bonnen kwamen terug.
De reactie van de Ergon nu,baaskes was !




 De reactie van de vaste bezoekers was    of    of .
 En dat gaf  .smiley.smiley


MAAR  zeg nou zelf ,een fiets ,,,,,,,

en dan weer helemaal niets >>>.
vrolijk werd daar niemand van.


.................................................................................................
Na aanleiding ,dat Tom van den Nieuwenhuijzen GroenLinks ,vragen had gesteld,aan de wethouder.
Kreeg Tom, een uitnodiging van de vara.
En Tjeerd gaf ook zijn medewerking
op DE uitnodiging van Tom en de VARA.
De vara ,zend ,het programma ,het kan niet waar zijn de opname uit.
Tjeerd is in zaak 2 te zien:
Samen met  zijn werk maatje.
vr 23 mrt 2012, 22:30
April 2012 ,zijn laatste loon.
Er was door de baas geen melding gedaan dat mijn manneke de werk vloer had verlaten.
In de maand november , zelf geschreven gedicht met  foto
in het personeelsblad.
De bazen hoorde ik in de wandelgang waren er niet blij mee.
Het was vreemd toch een foto met de rug alleen te zien.

En ik dacht, mooi werk door mij gedaan.
Meer dan 30 jaar.
In de werkvoorziening daar.
Het arbeiders leven.
Heeft geen armoede gegeven.
Het werken voor de kinderen en zijn vrouw.
Uit liefde ,aan hun immers zijn grootste trouw.
De lichamelijke pijn.
Die nooit afwezig bleek te zijn .
Toch hij deed wat in zijn vermogen lag.
Hij ging werken iedere dag.
Zelden was hij ziek thuis.
De fietsen stalling was zijn tweede thuis.
Hij vocht met zijn maatje.
Dat terug kwam het bonnen kaartje.
Het werken is nu gedaan.
Hopelijk een pracht van een nieuw bestaan.



 
En nu....2018
De rust.
De AOW..,
De zon komt iedere dag  weer op.
Het leven gaat zijn gangetje ,de dagelijkse bezigheden .
Alles op zijn gemak.
Hopelijk nog  een tijdje genieten van....
.
Dahlia en Groenten tuin.
In de volkstuin vereniging.


Soms is er stilte, deel 4.van zijn werk verleden, geen afscheid de bazen waren er niet op zijn laatste werkdag. en thuis komst.
http://www.huisjetuintjeweltevree.nl/soms-is-er-stilte/


 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.