Wat is ze lief, en mooi .
Roosje noemde ik  haar.
De bloem van de liefde.


Gedicht  Dit is mijn kind.

In de stilte van de nacht.
Weer klinkt  het stemmetje, van een klein prulleke heel zacht.
Even later,zie ik man lief met ons meiske voor me staan.
Zachtjes,liefdevol, leg ik ons meiske bij mijn borst aan.
En als ze haar mondje open zet,voeding zoekt en vind.
Voel ik,en  denk ik dit is mijn kind.

De jaren ze snelde voorbij.
Ze wil geen  bemoeienis,ze wil zijn vrij.
Ze zoekt en zal vinden de vrijheid  van leven.
Pa en ma vinden haar te jong om dat nu al te beleven.
En weer is er  de stilte van een nacht.
Maar nu,is het dat ik op de deurbel wacht.
Ze is naar een feest.
Nog nooit is ze  zo laat thuis geweest.
Eindelijk,eindelijk zie ik haar lieve snoet.
Ze  zegt niet veel,verdwijnt naar boven.met een welterusten groet.
Weer denk ik,dit is mijn kind.
Hoop dat ze haar draai in het leven vind.
Jaren later, een wereld reis,wat is ze  ver van haard en huis
De andere kant van de wereld, andere grond even geen thuis.
In de stilte van de nacht.
 Via hyves krijgik een berichtje dat ik al had verwacht .
Ik lees haar wel en wee.
Maar het is niet genoeg,ik wil haar stem horen is ze gelukkig en tevree.
Ga haar toch maar bellen.
Wil zoveel weten,en zoveel vertellen.
En in die nacht.
Kent ze me zo goed,ze had een telefoontje van mij verwacht.
Blij dat ik hoor  de stem van mijn kind.
Dat haar geluk ,echt wel op eigen benen vind.
 
Weldra was er een ukkepuk
Wij oudjes, tranen van geluk.
En als opa naast mij kom zitten .

Met koffie,we zouden eigenlijk al moeten pitten.
Het morgen licht schijnt al binnen.
Kan ik niks anders verzinnen.
Dan te zeggen ,wat een nacht.

Zo mooi,een wolk ,wat een pracht.

Dit mooie moment in ons leven.
Mochten  we weer opnieuw beleven.
 Weer is er een nacht.
Dat ik   wacht.
En als ik haar bewonder en trots hou in  mijn armen.
Weet ik,deze nacht,zal ik als zovele omarmen.


De papa van wing en Wing hebben haar kleertjes aangedaan.
En de verpleegster

Ze zegt wat een liefde,
En
ze herhaald wat een liefde.
       En de klok tikt door.
Duinrell
Een prachtig park.
En vriendelijk personeel.

vandaag, zag ik op facebook, een prachtige tekening.

Wat is ze nog steeds  lief, en mooi .


2017.
.5.56km in de beentjes. De een op skileers en de ander op haar loopfietsje...
Bij oma op bezoek geweest.










 

 


















































































Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.