Dagje Rotterdam,Een dag met een goud randje!
 
Rotterdam is ver,als je de huiskamer deur niet dicht kan trekken.
Eindelijk na 20 jaar, staat dit mens bij  aangetrouwd nichtje op de stoep.


Als ras echte Rotterdamse weet ze waar we lekker kunnen eten.
De ober kent ze al tig en tig jaar.
Efkes tijd voor een foto, en praatje.
Leuk als herinnering.
Het eten was lekker.
De avond was  jong,ons gesprek  vrolijk en lang.
Wat doen we morgen.
Als door gewinterde Rotterdamse van alle markten thuis.
Verteld ze vol liefde over haar stad.
Ik luister en ......
Diep van binnen hoor ik  een stemmetje,zeg het wat je echt wil.
En dan hoor ik mijzelf zeggen.
Naar het Feyenoord stadion.
Ze kijkt me aan  lacht ,en zegt doen we.
Ik heb nog bij Coen Moulijn gewerkt.
De bekende voetballer was haar werk gever geweest.
Ik wist het .
Ik kende de  verhalen.
Deze Nachts slaap ik niet.
Daar sta ik dan.
Wat doe ik daar nu!
ik woon in Eindhoven.
Eindhoven is nooit mijn ouderlijk-thuis of geboorte grond geweest.
Terug denkend aan mijn jeugd jaren,koester ik de mooie momenten wat ik nog weet van mijn pa,ons spa.

Als ik een pracht van een bruggetje over ben gelopen, een poortje door.
Sta ik daar en kijk naar het voetbal.
Verstand van voetbal  heb ik ,echt niet.
En toch ik neem een foto van de spelers.
Ik kijk en de tranen branden achter mijn ogen.
Mijn vader was een man die kei hard werkte voor zijn eigen elftal.
Elf kinders had hij, en zijn rust , was het voetbal op de radio.
Ik hoor ons spa zeggen,kind voetbal is niks voor meskes,
Meiskes bedoelde hij.
Nog zie ik zijn oor bij de radio ,dicht tegen het toestel aan.
Elf kinders ,ja dan luister je wel op die manier.
ssstttt voetbal.
Pa luistert.
Maar wie luistert er na  ons spa.
Hoe dikwijls zou hij gezegd hebben ssssttttt.
Het napraten,als er iemand op bezoek komt.
De voetballers de  namen de gesprekken ik ben ze vergeten.
Maar niet de sfeer.
Ons sma die breide lange sjaals.
Kaarten op tafel.
Een pilske luste mij vader graag.
En dan kwam zijn zingen.
Prachtig vond ik het lied.
Hand in hand kamer raden ,hand in hand voor Feyenoord 1.
Ja ik voelde mij dan gelukkig.
Ik sta daar met zovele gedachten.
En ik voel weer die momenten van toen.
Andere gedachten komen in mij op.
Zou Willem van Hanegem hier gespeeld - getraind  hebben?
Ik glimlach  ja de herinnering van toen!
 Ik ben nu oud maar toen ik jong was.
En de tv een groot wonder voor ons werd.
Jaar of 16  was ik,dat Willem van Hanegem in beeld kwam.
Kanjer toch,en stiekem was ik een beetje hotel de botel van hem.


Ik draai mij om.
en zie......... Elske met de supporters praten.

 
Ze betrekken mij,dit ouwe mens die nergens geen verstand van heeft bij het gesprek.
Ongelooflijk wat een lieve hartelijke  mensen.
Ja ik voel de sfeer van  mijn thuis.
Ik weet verder niet wat ik moet schrijven,
de foto's laten  zien hoe ik mij voelde.

























 
Zomaar een dagje, een momentje van simpele volks mensen die we zijn. En af en toe een gedachten gang in een verhaaltje verwerkt, waar of niet waar.